زیر پرچین غروب یک سبد دلتنگیست ....... تو کنارم هستی ؟
زیر تک بوته ی سرخی که سفید است هنوز گل یادت آبی ست عطر یادت برجاست و دل سرخ چمن زیر پای رفتنت نمناک است دل من غمگین است و تو نیستی که ببینی ماه زیر پرچین غروب پر دلتنگی هاست . ...................... گاهی بعضی چیزها بعضی کس ها را یک شبه پیر می کنند حتی منی که عهد کرده بودم همیشه ببیست و یک ساله خواهم ماند . هنوز هم جنوبی ام . اما کسی نیست به من بگوید جنوب کجاست ؟!) .......................................... دوستان می تونن خاطرات دانشگاهی من رو در وبلاگ آرمتی بخونن . لینکش همون لینک اولیه ( خاطرات دانشگاهی من )
